دسته: مولانا

غزل شماره 136   ساقیا در نوش آور شیره عنقود را در صبوح آور سبک مستان خواب آلود را   یک به یک در آب افکن جمله تر و خشک را اندر آتش امتحان کن چوب را و عود را   سوی شورستان روان کن شاخی از آب حیات چون گل نسرین بخندان خار غم…

غزل شماره 133   غمزه عشقت بدان آرد یکی محتاج را کو به یک جو برنسنجد هیچ صاحب تاج را   اطلس و دیباج بافد عاشق از خون جگر تا کشد در پای معشوق اطلس و دیباج را   در دل عاشق کجا یابی غم هر دو جهان پیش مکی قدر کی باشد امیر حاج…

غزل شماره 132 در میان پرده خون عشق را گلزارها عاشقان را با جمال عشق بی‌چون کارها   عقل گوید شش جهت حدست و بیرون راه نیست عشق گوید راه هست و رفته‌ام من بارها   عقل بازاری بدید و تاجری آغاز کرد عشق دیده زان سوی بازار او بازارها   ای بسا منصور پنهان…