دسته: مولانا

شماره 304   هیچ می‌دانی چه می‌گوید رباب ز اشک چشم و از جگرهای کباب   پوستی‌ام دور مانده من ز گوشت چون ننالم در فراق و در عذاب   چوب هم گوید بدم من شاخ سبز زین من بشکست و بدرید آن رکاب   ما غریبان فراقیم ای شهان بشنوید از ما الی الله…

شماره 303   مجلس خوش کن از آن دو پاره چوب عود را درسوز و بربط را بکوب   این ننالد تا نکوبی بر رگش وان دگر در نفی و در سوزست خوب   مجلسی پرگرد بر خاشاک فکر خیز ای فراش فرش جان بروب   تا نسوزی بوی ندهد آن بخور تا نکوبی نفع…

شماره 302   در هوایت بی‌قرارم روز و شب سر ز پایت برندارم روز و شب   روز و شب را همچو خود مجنون کنم روز و شب را کی گذارم روز و شب   جان و دل از عاشقان می‌خواستند جان و دل را می‌سپارم روز و شب   تا نیابم آن چه در…