دسته: مولانا

شماره 313   رباب مشرب عشقست و مونس اصحاب که ابر را عربان نام کرده‌اند رباب   چنانک ابر سقای گل و گلستانست رباب قوت ضمیرست و ساقی الباب   در آتشی بدمی شعله‌ها برافزود بجز غبار نخیزد چو دردمی به تراب   رباب دعوت بازست سوی شه بازآ به طبل باز نیاید به سوی…

شماره 312   به جان تو که مرو از میان کار مخسب ز عمر یک شب کم گیر و زنده دار مخسب   هزار شب تو برای هوای خود خفتی یکی شبی چه شود از برای یار مخسب   برای یار لطیفی که شب نمی‌خسبد موافقت کن و دل را بدو سپار مخسب   بترس…

شماره 311   زشت کسی کو نشد مسخره یار خوب دست نگر پا نگر دست بزن پا بکوب   مسخره باد گشت هر چه درختست و کشت و آنچ کشد سر ز باد خار بود خشک و چوب   هر چه ز اجزای تو رو ننهد سر کشد پای بزن بر سرش هین سر و…