دسته: مولانا

شماره 398   از سقاهم ربهم بین جمله ابرار مست وز جمال لایزالی هفت و پنج و چار مست   این قیامت بین که گویی آشکارا شد ز غیب خم و کوزه حوض کوثر از می جبار مست   تن چو سایه بر زمین و جان پاک عاشقان در بهشت عشق تجری تحتها الانهار مست…

شماره 397     آفتاب امروز بر شکل دگر تابان شدست در شعاعش همچو ذره جان من رقصان شدست   مشتری در طالع است و ماه و زهره در حضور یار چوگان زلف مه رو میر این میدان شدست   هر قدح کز می دهد گوید بگیر و هوش دار هش که دارد عقل دارد…

شماره 396   در ره معشوق ما ترسندگان را کار نیست جمله شاهانند آن جا بندگان را بار نیست   گر تو نازی می‌کنی یعنی که من فرخنده‌ام نزد این اقبال ما فرخندگی جز عار نیست   گر به فقرت ناز باشد ژنده برگیر و برو نزد این سلطان ما آن جمله جز زنار نیست…