دسته: مولانا

شماره 407 چشم پرنور که مست نظر جانانست ماه از او چشم گرفتست و فلک لرزانست   خاصه آن لحظه که از حضرت حق نور کشد سجده گاه ملک و قبله هر انسانست   هر که او سر ننهد بر کف پایش آن دم بهر ناموس منی آن نفس او شیطانست   و آنک آن…

شماره 406 چند گویی که چه چاره‌ست و مرا درمان چیست چاره جوینده که کرده‌ست تو را خود آن چیست   چند باشد غم آنت که ز غم جان ببرم خود نباشد هوس آنک بدانی جان چیست   بوی نانی که رسیده‌ست بر آن بوی برو تا همان بوی دهد شرح تو را کاین نان…

شماره 405 به خدا کت نگذارم که روی راه سلامت که سر و پا و سلامت نبود روز قیامت   حشم عشق درآمد ربض شهر برآمد هله ای یار قلندر بشنو طبل ملامت   دل و جان فانی لا کن تن خود همچو قبا کن نه اثر گو نه خبر گو نه نشانی نه علامت…