دسته: مولانا

شماره 419 بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفت چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت   هر لبی را که ببوسید نشان‌ها دارد که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت   یک نشان آنک ز سودای لب آب حیات هر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت   یک نشان دگر…

شماره 418 سر مپیچان و مجنبان که کنون نوبت توست بستان جام و درآشام که آن شربت توست   عدد ذره در این جو هوا عشاقند طرب و حالت ایشان مدد حالت توست   همگی پرده و پوشش ز پی باشش تو است جرس و طبل رحیل از جهت رحلت توست   هر که را…

شماره 417 من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجاست چونک شب گشت نخسپند که شب نوبت ماست   چون دماغ است و سر استت مکن استیزه بخسب دخل و خرج است چنین شیوه و تدبیر سزاست   خرج بی‌دخل خدایی است ز دنیا مطلب هر که را هست زهی بخت ندانم که که راست