دسته: مولانا

شماره 479 ستیزه کن که ز خوبان ستیزه شیرینست بهانه کن که بتان را بهانه آیینست   از آن لب شکرینت بهانه‌های دروغ به جای فاتحه و کاف‌ها و یاسینست   وفا طمع نکنم زانک جور خوبان را طبیعت است و سرشت است و عادت و دینست   اگر ترش کنی و رو ز ما…

شماره 478 وجود من به کف یار جز که ساغر نیست نگاه کن به دو چشمم اگرت باور نیست   چو ساغرم دل پرخون من و تن لاغر به دست عشق که زرد و نزار و لاغر نیست   به غیر خون مسلمان نمی‌خورد این عشق بیا به گوش تو گویم عجب که کافر نیست…

شماره 477 ز آفتاب سعادت مرا شراباتست که ذره‌های تنم حلقه خراباتست   صلای چهره خورشید ما که فردوسست صلای سایه زلفین او که جناتست   به آسمان و زمین لطف ایتیا فرمود که آسمان و زمین مست آن مراعاتست   ز هست و نیست برون‌ست تختگاه ملک هزار ساله از آن سوی نفی و…