دسته: شیخ محمود شبستری

اشاره به خال بر آن رخ نقطهٔ خالش بسیط است که اصل مرکز دور محیط است از او شد خط دور هر دو عالم وز او شد خط نفس و قلب آدم از آن حال دل پرخون تباه است که عکس نقطهٔ خال سیاه است ز خالش حال دل جز خون شدن نیست کز آن…

اشارت به رخ و خط رخ اینجا مظهر حسن خدایی است مراد از خط جناب کبریایی است رخش خطی کشید اندر نکویی که از ما نیست بیرون خوبرویی خط آمد سبزه‌زار عالم جان از آن کردند نامش دار حیوان ز تاریکی زلفش روز شب کن ز خطش چشمهٔ حیوان طلب کن خضروار از مقام بی‌نشانی…

اشارت به زلف   حدیث زلف جانان بس دراز است چه می‌پرسی از او کان جای راز است   مپرس از من حدیث زلف پرچین مجنبانید زنجیر مجانین   ز قدش راستی گفتم سخن دوش سر زلفش مرا گفتا فروپوش   کژی بر راستی زو گشت غالب وز او در پیچش آمد راه طالب  …