دسته: حافظ

غزل    ۱۳۹   رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد صد لطف چشم داشتم و يک نظر نکرد   سيل سرشک ما ز دلش کين به درنبرد در سنگ خاره قطره باران اثر نکرد   يا رب تو آن جوان دلاور نگاه دار کز تير آه گوشه نشينان حذر نکرد   ماهی و…

غزل    ۱۳۸   ياد باد آن که ز ما وقت سفر ياد نکرد به وداعی دل غمديده ما شاد نکرد   آن جوان بخت که می‌زد رقم خير و قبول بنده پير ندانم ز چه آزاد نکرد   کاغذين جامه به خوناب بشويم که فلک رهنمونيم به پای علم داد نکرد   دل به اميد…

غزل    ۴۸   صوفی از پرتو می راز نهانی دانست گوهر هر کس از اين لعل توانی دانست قدر مجموعه گل مرغ سحر داند و بس که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست   عرضه کردم دو جهان بر دل کارافتاده بجز از عشق تو باقی همه فانی دانست   آن شد اکنون که…