دسته: امام خمینی (ره)

در همای دوست     من در هوای دوست، گذشتم ز جان خویش دل از وطن بریدم و از خاندان خویش   در شهر خویش، بود مرا دوستان بسی کردم جدا، هوای تو از دوستان خویش   من داشتم به گلشن خود، آشیانه‏ای آواره کرد عشق توام ز آشیان خویش   می‏داشتم گمان که  تو …

آتش فراق   بیدل کجا رود، به که گوید نیاز خویش؟ با ناکسان چگونه کند فاش، راز خویش؟   با عاقلانِ بی‏خبر از سوز عاشقی نتوان دری گشود ز سوز و گداز خویش   اکنون که یار راه ندادم به کوی خود ما در نیاز خویشتن و او به ناز خویش   با او بگو…

پیر مغان     عهدی که بسته بودم با پیر می فروش در سال قبل، تازه نمودم دوباره دوش   افسوس آیدم که در این فصل نوبهار یاران تمام، طرف گلستان و من خموش   من نیز با یکی دو گُلندام سیم‏تن بیرون روم به جانب صحرا، به عیش و نوش   حیف است این…