دسته: شعرا

غزل    ۴۴۴   شهريست پرظريفان و از هر طرف نگاری ياران صلای عشق است گر می‌کنيد کاری   چشم فلک نبيند زين طرفه‌تر جوانی در دست کس نيفتد زين خوبتر نگاری   هرگز که ديده باشد جسمی ز جان مرکب بر دامنش مبادا زين خاکيان غباری   چون من شکسته‌ای را از پيش خود چه…

  غزل    ۴۴۵   تو را که هر چه مراد است در جهان داری چه غم ز حال ضعيفان ناتوان داری   بخواه جان و دل از بنده و روان بستان که حکم بر سر آزادگان روان داری   ميان نداری و دارم عجب که هر ساعت ميان مجمع خوبان کنی ميانداری   بياض روی…

  غزل    ۴۴۶   صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری به يادگار بمانی که بوی او داری   دلم که گوهر اسرار حسن و عشق در اوست توان به دست تو دادن گرش نکو داری   در آن شمايل مطبوع هيچ نتوان گفت جز اين قدر که رقيبان تندخو داری   نوای بلبلت…