دسته: شعرا

دعوی اخلاص     گر تو آدم‏زاده هستی عَلّم اَلاَسما چه شد؟ قابَ قَوْسینت کجا رفته است؟ اَوْاَدْنی چه شد؟   بر فراز دار، فریاد اَنَا الحق می‏زنی مدّعیِ حق طلب، اِنیّت و اِنّا چه شد؟   صوفی صافی اگر هستی، بکن این خرقه را دم زدن از خویشتن با بوق و با کرنا چه…

کتاب عمر     پیری رسید و عهد جوانی تباه شد ایّام زندگی، همه صرف گناه شد   بیراهه رفته پشت به مقصد، همی روم عمری دراز، صرف در این کوره راه شد   وارستگان، به دوست پناهنده گشته‏اند وابسته‏ای چو من به جهان، بی پناه شد   خودخواهی است و خودسری و خودپسندی است…

خضر راه     چه شد که امشب از اینجا گذارگاه تو شد مگر که آه من خسته، خضر راه تو شد؟   بساط چون تو سلیمان و کلبه درویش نعوذ باللّه، گویی ز اشتباه تو شد   کنون که آمدی و با چو من صفا کردی بساط فقر چو کاخ شه از پناه تو…