دسته: شعرا

غزل شماره 108   به برج دل رسیدی بیست این جا چو آن مه را بدیدی بیست این جا   بسی این رخت خود را هر نواحی ز نادانی کشیدی بیست این جا   بشد عمری و از خوبی آن مه به هر نوعی شنیدی بیست این جا   ببین آن حسن را کز دیدن…

غزل شماره 106   مرا حلوا هوس کردست حلوا میفکن وعده حلوا به فردا   دل و جانم بدان حلواست پیوست که صوفی را صفا آرد نه صفرا   زهی حلوای گرم و چرب و شیرین که هر دم می‌رسد بویش ز بالا   دهانی بسته حلوا خور چو انجیر ز دل خور هیچ دست…

غزل شماره 105   چو او باشد دل دلسوز ما را چه باشد شب چه باشد روز ما را   که خورشید ار فروشد ار برآمد بس است این جان جان افروز ما را   تو مادرمرده را شیون میاموز که استادست عشق آموز ما را   مدوزان خرقه ما را مدران نشاید شیخ خرقه…