دسته: شعرا

رباعی شماره ۱   آن دل که شد او قابل انوار خدا پر باشد جان او ز اسرار خدا زنهار تن مرا چو شمع تنها مشمر کو جمله به نمک‌زار خدا رباعی شماره ۲ آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا وان نقش تو از آب منی نیست بیا در خشم مکن تو خویشتن را…

اوّل   هم روت خوش هم خوت خوش هم پیچ زلف و هم قفا هم شیوه خوش هم میوه خوش هم لطف تو خوش هم جفا   ای صورت عشق ابد وی حسن تو بیرون ز حد ای ماه روی سروقد ای جان‌فزای دلگشا   ای جان باغ و یاسمین ای شمع افلاک و زمین…

دوم   ماه رمضان آمد ای یار قمر سیما بربند سر سفره بگشای ره بالا   ای یاوهٔ هر جایی وقتست که بازآیی بنگر سوی حلوایی تا کی طلبی حلوا   یک دیدن حلوایی زانسان کندت شیرین که شهد ترا گوید: « خاک توم ای مولا »   مرغت ز خور و هیضه مانده‌ست در…