دسته: شعرا

شماره 419 بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفت چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت   هر لبی را که ببوسید نشان‌ها دارد که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت   یک نشان آنک ز سودای لب آب حیات هر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت   یک نشان دگر…

غزل شمارهٔ ۸۳   چه التفات به خار و خس چمن داری که عار و ننگ ز نسرین و یاسمن داری تمام سحر و فسونی به دلفریبی خلق چه احتیاج به زلف و رخ و ذغن داری مگر تلافی ما در دلت گذشته که باز هزار عربده با خوی خویشتن داری خورند خون همه اعضا…

شماره 418 سر مپیچان و مجنبان که کنون نوبت توست بستان جام و درآشام که آن شربت توست   عدد ذره در این جو هوا عشاقند طرب و حالت ایشان مدد حالت توست   همگی پرده و پوشش ز پی باشش تو است جرس و طبل رحیل از جهت رحلت توست   هر که را…