دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل شمارهٔ ۷۱   ز خواب ناز خیز و فتنه سرکن جهان یکبارگی زیر و زبر کن حذر از کوری خفاش طبعان سری از منظر خورشید در کن نگویم صورتم را بخش معنی مرا از صورت و معنی بدر کن ز پیش این پردهٔ پندار بردار زمین و آسمان زیر و زبر کن خبر گوئی…

شماره 428 این چنین پابند جان میدان کیست ما شدیم از دست این دستان کیست   عشق گردان کرد ساغرهای خاص عشق می‌داند که او گردان کیست   جان حیاتی داد کوه و دشت را ای خدایا ای خدایا جان کیست   این چه باغست این که جنت مست اوست وین بنفشه و سوسن و…

غزل شمارهٔ ۷۲   مه نامهربانم بی‌گنه دامن کشید از من چه بد کردم، چه بد رفتم، چه بد گفتم چه دید از من سخن میرفت از بیگانگان، از خویشتن رفتم باین ترتیب درس آشنائی را شنید از من بخود بیگانه‌تر امروز دیدم آن ستمگر را مگر در بیخودیها آشنا حرفی شنید از من رضی…