دسته: اپلیکیشن نینوایان

شماره 444 ساقی بیار باده که ایام بس خوشست امروز روز باده و خرگاه و آتش است   ساقی ظریف و باده لطیف و زمان شریف مجلس چو چرخ روشن و دلدار مه وشست   بشنو نوای نای کز آن نفخه بانواست درکش شراب لعل که غم در کشاکش است   امروز غیر توبه نبینی…

غزل شمارهٔ ۳۱   سرم بالش تنم مفرش بسوزد به هر ناخوش که رفته خوش بسوزد از آن پنهان نمٰایم آتش خویش که میترسم دل آتش بسوزد ز گریه سوختم یا رب که دیدست که آبی آید و آتش بسوزد رضی دور از تو میسوزد چه حال است که خس از دوری آتش بسوزد

غزل شمارهٔ ۳۲   حیف که اوقات ما تمام هبا شد عمر گرانمایه صرف چون و چرا شد ما حصلی خود نداشت غیر ندامت حیف ز عمری که صرف مهر و وفا شد آنکه جمٰال تو دید بی دل و دین گشت و آنکه وصال تو یافت بی سر و پا شد یار شد اغیار…