دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۲۷۵ نهج البلاغه: نکوهش طمع و دلبستگی به دنیا
نکوهش طمع و دلبستگی به دنیا و فرمود (ع): طمع تو را بر لب آب برد و سيراب ناشده بيرون آرد. ضمانت مى كند و وفا نمى كند. چه بسا آشامنده اى كه پيش از سيراب شدن، آب گلوگيرش شود. هر قدر چيزى كه مايه رقابت است، ارزشش بيش باشد، اندوه فقدانش بيش باشد.…
-
حکمت ۲۷۶ نهج البلاغه: پرهیز از ریا و خودنمایی
پرهیز از ریا و خودنمایی و فرمود (ع): بار خدايا، به تو پناه مى برم از اين كه ظاهرم در چشم مردم نيكو جلوه كند و درونم كه پنهانش مى دارم، زشت باشد، و در نزد مردم از روى ريا خودنمايى كنم، در كارهايى كه تو از من بدان آگاهترى. و خود را در…
-
حکمت ۲۷۷ نهج البلاغه: سوگند امام علی علیه السلام
سوگند امام علی علیه السلام و فرمود (ع): نه، به خداوندى سوگند كه به توانايى او، شبى سياه را كه روزى سپيد در پى داشت، به پايان برديم، كه چنين و چنان خواهد شد. سوگندى بسيار زيبا: هدف جناب سيّد رضى از ذكر اين سوگند، نشان دادن فصاحت و زيبايى كلام امام عليه السلام…