دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۲۱۶ نهج البلاغه: طغیانگری در پی توانگری
و فرمود (ع): هر كه به خواستهايش رسد، گردن فرازى كند. رابطه فزونى نعمت و طغيانگرى: امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه به وضع حال بسيارى از مردم اشاره مى كند كه از مواهب مادى سوء استفاده مى كنند، مى فرمايد: «كسى كه به نوايى رسد طغيان مى كند و برترى مى جويد»;…
-
حکمت ۲۱۷ نهج البلاغه: شناخت افراد در تحول روزگار
شناخت افراد در تحول روزگار و فرمود (ع): در گردش و دگرگونى هاى روزگار است كه گوهر مردان شناخته آيد. طريقه شناخت افراد: امام(علیه السلام) در این کلام نورانى به طریقه آزمایش شخصیت انسان ها اشاره مى کند و مى فرماید: «در دگرگونى حالات گوهر مردان شناخته مى شود»; (فِی تَقَلُّبِ الاَْحْوَالِ،…
-
حکمت ۲۱۹ نهج البلاغه: طمع، آفت عقلها
طمع، آفت عقلها و فرمود (ع): جايى كه خردها به سر در آيند، آن جاست كه برق آزمنديها بدرخشد. قربانگاه عقل! امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه به خطرات مهم طمع اشاره كرده مى فرمايد: «بيشترين قربانگاه عقل ها در پرتو طمع هاست»; (أَكْثَرُ مَصَارِعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ الْمَطَامِعِ). «مَصارِع» جمع «مصرع» به…