دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۱۹۹ نهج البلاغه: وصف اراذل و اوباش
وصف اراذل و اوباش در صفت اوباش و فرومايگان، فرمود: اينان چون گرد آيند غلبه كنند و چون پراكنده باشند، شناخته نشوند. [و گويند كه فرمود:] اينان چون گرد آيند، زيان رسانند و چون پراكنده باشند، سود دهند. [پرسيدند، زيان جمع آمدنشان را مى دانيم. اما سود پراكنده شدنشان در چيست، فرمود:] پيشه وران…
-
کمت ۲۰۰ نهج البلاغه: نکوهش افراد شرور
نکوهش افراد شرور جنايتكارى را نزد او آوردند و جمعى از اوباش همراه او بودند، امام فرمود: گشاده و خوش مباد، چهره هايى كه ديده نمى شوند، مگر در جايى كه رسوايى باشد. غوغاطلبان: اين كلام حكيمانه تكميلى است براى كلام گذشته و ماجرا از اين قرار است كه جنايتكارى را خدمت آن…
-
حکمت ۲۰۱ نهج البلاغه: پایان زندگی با آمدن اجل
پایان زندگی با آمدن اجل و فرمود (ع): با هر انسانى دو فرشته است كه نگهبان اويند. چون تقدير فراز آيد از ميان او و تقدير به كنارى روند و تسليمش كنند. مدت عمرى كه براى هركس معين شده، او را، چون سپرى، حفظ مى كند. اجل همچون سپرى محافظ است:…