دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۱۲۷ نهج البلاغه: نکوهش کوتاهی در بندگی
نکوهش کوتاهی در بندگی و فرمود (ع): كسى كه در عمل كوتاهى كند به اندوه دچار گردد و خداوند را، به كسى كه خدا را در مال و جانش نصيبى نباشد، نيازى نيست. دو راه خطا: امام(علیه السلام) در این کلام حکمت آمیز نخست به سرنوشت کسانى اشاره مى کند که در…
-
حکمت ۱۲۸ نهج البلاغه: توصیهای بهداشتی
توصیهای بهداشتی و فرمود (ع): در آغاز سرما خود را از آن حفظ كنيد و در پايان آن بدان روى نهيد زيرا سرما با بدنها همان كند كه با درختان كند. در آغاز مى لرزاندشان و در پايان، برگشان را مى روياند. سرماى زيانبار و سرماى مفيد: امام(عليه السلام) در اين كلام حكيمانه…
-
حکمت ۱۲۹ نهج البلاغه: عظمت خدا و ناچیزی دیگران
عظمت خدا و ناچیزی دیگران و فرمود (ع): بزرگى خداوند در نظر تو سبب مى شود كه آفريدگان در چشمت خرد آيند. خدا را با عظمت بشناس تا همه چيز را كوچك بينى: امام(عليه السلام) در اين سخن حكيمانه اش رابطه نزديكى را ميان شناخت عظمت خداوند و كوچكى دنيا در نظر انسان…