دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۴۷۷ نهج البلاغه: نکوهش کوچک شمردن گناه
از گناهى كه كوچك مى شمرى بترس امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه به نكته مهمى در باب سنجش گناهان اشاره كرده، مى فرمايد: «بدترين و خطرناك ترين گناهان گناهى است كه مرتكب شونده آن، آن را كوچك بشمرد»; (أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهِ صَاحِبُهُ). بعضى معتقدند كه گناهان را نبايد به صغيره و…
-
حکمت ۴۷۸ نهج البلاغه: مسئولیت علما در تعلیم علم
مسئوليت سنگين دانشمندان امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه به نكته بسيار مهمى در مورد فراگيرى علوم اشاره كرده، مى فرمايد: «خداوند از افراد نادان پيمان نگرفته كه دنبال علم و دانش بروند، مگر اين كه قبل از آن از علما و دانشمندان پيمان گرفته كه به آن ها علم بياموزند»; (مَا أَخَذَ اللّهُ…
-
حکمت ۴۷۹ نهج البلاغه: نکوهش دوستان پر توقع
دوستان پرتكلّف امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه به نكته مهمى اشاره كرده كه دوستان خوب و بد را از هم جدا مى كند. مى فرمايد: «بدترينِ برادران (دوستان) كسى است كه براى پذيرايى از او (ناچار باشى) خود را به زحمت افكنى»; (شَرُّ الاِْخْوَانِ مَنْ تُكُلِّفَ لَهُ). مرحوم سيد رضى بعد از…