دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۴۰۴ نهج البلاغه: معنای «لا حول و لا قوه إلّا بالله»
«لا حول و لا قوه إلّا بالله» هر چه هست از اوست! به نظر مى رسد ـ همانگونه كه بعضى از شارحان نهج البلاغه استنباط كرده اند[1] ـ شخصى كه معناى «لا حول و لا قوّة إلاّ باللّه» براى او مفهوم نبود و گرفتار شبهه جبر شده بود سؤالى در اين باره از…
-
حکمت ۴۰۵ نهج البلاغه: دنیاطلبان متظاهر به دین
دنیاطلبان متظاهر به دین اين مرد لجوج را رها كن: از مقدمه اين كلام استفاده مى شود كه عمار ياسر، آن صحابى پاكباز و شجاع و مخلص با مغيرة بن شعبه در مسائل مهم دينى گفتگو داشت و مغيره، آن مرد منافق و كوردل نمى پذيرفت. امام(عليه السلام) گفتگويى را كه ميان اين…
-
حکمت ۴۰۷ نهج البلاغه: عقل، عامل نجات انسان
عقل، عامل نجات انسان هر درك عاقلانه اى روزى نجات بخش است: امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه اشاره به حكمت خداوند مى كند و اين كه هرچه را به هركس داده روى حساب و كتابى بوده است، مى فرمايد: «خداوند هيچ نوع عقلى را در وجود كسى به وديعت ننهاده جز اين…