دسته: شعرا

شماره 2 ای طایران قدس را عشقت فزوده بال‌ها در حلقه سودای تو روحانیان را حال‌ها   در لا احب الآفلین پاکی ز صورت‌ها یقین در دیده‌های غیب بین هر دم ز تو تمثال‌ها   افلاک از تو سرنگون خاک از تو چون دریای خون ماهت نخوانم ای فزون از ماه‌ها و سال‌ها   کوه…

شمارهٔ ۱ ای رستخیز ناگهان وی رحمت بی‌منتها ای آتشی افروخته در بیشه اندیشه‌ها   امروز خندان آمدی مفتاح زندان آمدی بر مستمندان آمدی چون بخشش و فضل خدا   خورشید را حاجب تویی اومید را واجب تویی مطلب تویی طالب تویی هم منتها هم مبتدا   در سینه‌ها برخاسته اندیشه را آراسته هم خویش…

شبِ وصل     یک امشبی که در آغوش ماه تابانم ز هر چه در دو جهان است، روی گردانم   بگیر دامن خورشید را دمی، ای صبح که مه نهاده سر خویش را به دامانم   هزار ساغر آب حیات خوردم از آن لبان و همچو سکندر هنوز عطشانم   خدای را که چه…