دسته: شعرا

شماره 41   شمع جهان دوش نبد نور تو در حلقه ما راست بگو شمع رخت دوش کجا بود کجا   سوی دل ما بنگر کز هوس دیدن تو دولت آن جا که در او حسن تو بگشاد قبا   دوش به هر جا که بدی دانم کامروز ز غم گشته بود همچو دلم مسجد…

شماره 40   طوق جنون سلسله شد باز مکن سلسله را لابه گری می‌کنمت راه تو زن قافله را   مست و خوش و شاد توام حامله داد توام حامله گر بار نهد جرم منه حامله را   هیچ فلک دفع کند از سر خود دور سفر هیچ زمین دفع کند از تن خود زلزله…

شماره 39   آه که آن صدر سرا می‌ندهد بار مرا می‌نکند محرم جان محرم اسرار مرا   نغزی و خوبی و فرش آتش تیز نظرش پرسش همچون شکرش کرد گرفتار مرا   گفت مرا مهر تو کو رنگ تو کو فر تو کو رنگ کجا ماند و بو ساعت دیدار مرا   غرقه جوی…