دسته: شعرا

غزل شماره 89     یک پند ز من بشنو خواهی نشوی رسوا من خمره افیونم زنهار سرم مگشا   آتش به من اندرزن آتش چه زند با من کاندر فلک افکندم صد آتش و صد غوغا   گر چرخ همه سر شد ور خاک همه پا شد نی سر بهلم آن را نی پا…

غزل شماره 88     شاد آمدی ای مه رو ای شادی جان شاد آ تا بود چنین بودی تا باد چنان بادا   ای صورت هر شادی اندر دل ما یادی ای صورت عشق کل اندر دل ما یاد آ   بیرون پر از این طفلی ما را برهان ای جان از منت هر…

غزل شماره 87     جانا سر تو یارا مگذار چنین ما را ای سرو روان بنما آن قامت بالا را   خرم کن و روشن کن این مفرش خاکی را خورشید دگر بنما این گنبد خضرا را   رهبر کن جان‌ها را پرزر کن کان‌ها را در جوش و خروش آور از زلزله دریا…