دسته: شعرا

غزل شماره 139   رنج تن دور از تو ای تو راحت جان‌های ما چشم بد دور از تو ای تو دیده بینای ما   صحت تو صحت جان و جهانست ای قمر صحت جسم تو بادا ای قمرسیمای ما   عافیت بادا تنت را ای تن تو جان صفت کم مبادا سایه لطف تو…

غزل شماره 138   سکه رخسار ما جز زر مبادا بی‌شما در تک دریای دل گوهر مبادا بی‌شما   شاخه‌های باغ شادی کان قوی تازه‌ست و تر خشک بادا بی‌شما و تر مبادا بی‌شما   این همای دل که خو کردست در سایه شما جز میان شعله آذر مبادا بی‌شما   دیدمش بیمار جان را…

غزل شماره 137   با چنین شمشیر دولت تو زبون مانی چرا گوهری باشی و از سنگی فرومانی چرا   می‌کشد هر کرکسی اجزات را هر جانبی چون نه مرداری تو بلک باز جانانی چرا   دیده‌ات را چون نظر از دیده باقی رسید دیده‌ات شرمین شود از دیده فانی چرا   آن که او…