دسته: شعرا

غزل شماره 178   می‌شدی غافل ز اسرار قضا زخم خوردی از سلحدار قضا   این چه کار افتاد آخر ناگهان این چنین باشد چنین کار قضا   هیچ گل دیدی که خندد در جهان کو نشد گرینده از خار قضا   هیچ بختی در جهان رونق گرفت کو نشد محبوس و بیمار قضا  …

غزل شماره 177 ای بگفته در دلم اسرارها وی برای بنده پخته کارها ای خیالت غمگسار سینه‌ها ای جمالت رونق گلزارها ای عطای دست شادی بخش تو دست این مسکین گرفته بارها ای کف چون بحر گوهرداد تو از کف پایم بکنده خارها ای ببخشیده بسی سرها عوض چون دهند از بهر تو دستارها خود…

غزل شماره 176 روح زیتونیست عاشق نار را نار می‌جوید چو عاشق یار را   روح زیتونی بیفزا ای چراغ ای معطل کرده دست افزار را   جان شهوانی که از شهوت زهد دل ندارد دیدن دلدار را   پس به علت دوست دارد دوست را بر امید خلد و خوف نار را   چون…