دسته: شعرا

غزل شماره 190   با آن که می‌رسانی آن باده بقا را بی تو نمی‌گوارد این جام باده ما را   مطرب قدح رها کن زین گونه ناله‌ها کن جانا یکی بها کن آن جنس بی‌بها را   آن عشق سلسلت را وان آفت دلت را آن چاه بابلت را وان کان سحرها را  …

غزل شماره 189     آمد بهار ِ جان‌ها ای شاخ ِ تر به رقص آ چون یوسف اندر آمد، مصر و شکر! به رقص آ   ای شاه ِ عشق‌پرور مانند ِ شیر ِ مادر ای شیر! جوش‌در رو. جان ِ پدر به رقص آ   چوگان ِ زلف دیدی، چون گوی دررسیدی از…

غزل شماره 188   این جا کسیست پنهان خود را مگیر تنها بس تیز گوش دارد مگشا به بد زبان را   بر چشمه ضمیرت کرد آن پری وثاقی هر صورت خیالت از وی شدست پیدا   هر جا که چشمه باشد باشد مقام پریان بااحتیاط باید بودن تو را در آن جا   این…