دسته: شعرا

غزل شماره 199   ای خان و مان بمانده و از شهر خود جدا شاد آمدیت از سفر خانه خدا   روز از سفر به فاقه و شب‌ها قرار نی در عشق حج کعبه و دیدار مصطفا   مالیده رو و سینه در آن قبله گاه حق در خانه خدا شده قد کان آمنسا  …

غزل شماره 198 ای صوفیان عشق بدرید خرقه‌ها صد جامه ضرب کرد گل از لذت صبا   کز یار دور ماند و گرفتار خار شد زین هر دو درد رست گل از امر ایتیا   از غیب رو نمود صلایی زد و برفت کاین راه کوتهست گرت نیست پا روا   من هم خموش کردم…

غزل شماره 197 ای بنده بازگرد به درگاه ما بیا بشنو ز آسمان‌ها حی علی الصلا   درهای گلستان ز پی تو گشاده‌ایم در خارزار چند دوی ای برهنه پا   جان را من آفریدم و دردیش داده‌ام آن کس که درد داده همو سازدش دوا   قدی چو سرو خواهی در باغ عشق رو…