دسته: شعرا

غزل شمارهٔ ۱۳   چو در دور لبش تقوی حرام است خدایا، دور میخواران کدام است چه گویم از حدیث زلف و رویش چو مشرق مظهر هر صبح و شام است یکی صیاد در دامم فکندنست که فارغ هم ز صید و هم ز دام است یک آهنگ است اگر تو راست بینی که اینجا…

شماره 452 ساقی و سردهی ز لب یارم آرزوست بدمستی ز نرگس خمارم آرزوست   هندوی طره‌ات چه رسن باز لولییست لولی گری طره طرارم آرزوست   اندر دلم ز غمزه غماز فتنه‌هاست فتنه نشان جادوی بیمارم آرزوست   زان رو که غدرها و دغاهاش بس خوش‌ست غدرش مرا بسوزد غدارم آرزوست   زان شمع…

غزل شمارهٔ ۱۴   عشقی بتازه باز گریبان گرفته است آه این چه آتش است که در جان گرفته است ایدل ز اضطراب زمانی فرو نشین دستم بزور دامن جانان گرفته است آن لعل آبدار ز تسخیر کائنات خاصیت نگین سلیمان گرفته است از هر طرف که میشنوم بانگ غرقه است دریای عشق بین که…