دسته: شعرا

غزل شمارهٔ ۶   خون شد دل پاره پارهٔ ما مردیم و نکرد چٰارهٔ ما دادیم به کفر زلفش ایمان شاید که شود کفارهٔ ما بندیم ز شکوه لب و لیکن خون میچکد از نظارهٔ ما بااینهمه غم، نمیشود آب آه از دل سنگ خارهٔ ما بستیم رضی لب و توان یافت پیغام دل از…

شماره 454 جان سوی جسم آمد و تن سوی جان نرفت وان سو که تیر رفت حقیقت کمان نرفت   جان چست شد که تا بپرد وین تن گران هم در زمین فروشد و بر آسمان نرفت   جان میزبان تن شد در خانه گلین تن خانه دوست بود که با میزبان نرفت   در…

شماره 453 بد دوش بی‌تو تیره شب و روشنی نداشت شمع و سماع و مجلس ما چاشنی نداشت   شب در شکنجه بودم و جرمی نرفته بود در حبس بود این دل و دل دادنی نداشت   ای آنک ایمنست جهان در پناه تو مه نیز بی‌لقای تو شب ایمنی نداشت   کبر و منی…