دسته: نیما یوشیج

پاسها از شب گذشته است پاسها از شب گذشته است. میهمانان جای را کرده اند خالی. دیرگاهی است میزبان در خانه اش تنها نشسته. در نی آجین جای خود بر ساحل متروک میسوزد اجاق او اوست مانده.اوست خسته.   مانده زندانی به لبهایش بس فراوان حرفها اما با نوای نای خود در این شب تاریک…

بر سر قایقش بر سر قایقش اندیشه کنان  قایق بان دائماً میزند از رنج سفر بر سر دریا فریاد: اگرم کشمکش موج سوی ساحل راهی میداد. * سخت طوفان زده روی دریاست نا شکیباست به دل قایق بان شب پر از حادثه.دهشت افزاست. * بر سر ساحل هم لیکن اندیشه کنان قایق بان نا شکیباتر…

کک کی دیری ست نعره می کشد از بیشه ی خموش کک کی که مانده گم.   از چشم ها نهفته پری وار زندان بر او شده است علف زار بر او که او قرار ندارد هیچ آشنا گذار ندارد.   اما به تن درست و برومند کک کی که مانده گم دیری است نعره…