دسته: میر رضی الدین آرتیمانی

رباعی شماره ۵۱ تا چند رضی به گیر و دارت دارند گیرم بخزان چو نوبهارت دارند بر خیز رضی سنگ گرانی موقوف کاینده و رفته انتظارت دارند   رباعی شماره ۵۲ ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند زان افسونهٰا بغیر افسانه نماند دیوانه شدم در غم ویرانهٔ خویش افسوس که ویرانه به…

غزل شمارهٔ ۹۴   در ین بوستانم نه هائی نه هوئی درین گلستانم نه رنگی نه بوئی چه کردم چه گفتم چه دیدی که هرگز نیائی نپرسی نخواهی نجوئی خمارم کجا بشکند جام و باده بهر حال اگر خم نباشد سبوئی دویدیم چون آب بر روی عالم ندیدیم در هیچ آب رو‌ئی نکردیم هرگز کسی…

رباعی شماره ۱ باز آ باز آ، چو روح در تن باز آ چون جان به بدن، چو گل بگلشن باز آ گفتی که چسان تو زنده‌ای دور از من دور از تو فتاده‌ام به مردن باز آ رباعی شماره ۲ در دین حق ار نبوده‌ای مادر زا این چشم ببند و چشم دیگر بگشا…