دسته: مولانا

غزل شماره 119   برخیز و صبوح را بیارا پرلخلخه کن کنار ما را   پیش آر شراب رنگ آمیز ای ساقی خوب خوب سیما   از من پرسید کو چه ساقیست قندست و هزار رطل حلوا   آن ساغر پرعقار برریز بر وسوسه محال پیما   آن می که چو صعوه زو بنوشد آهنگ…

غزل شماره 118   بنمود وفا از این جا هرگز نرویم ما از این جا   این جا مدد حیات جانست ذوقست دو چشم را از این جا   این جاست که پا به گل فرورفت چون برگیریم پا از این جا   این جا به خدا که دل نهادیم کس را مبر ای خدا…

غزل شماره 117   از دور بدیده شمس دین را فخر تبریز و رشک چین را   آن چشم و چراغ آسمان را آن زنده کننده زمین را   ای گشته چنان و آن چنانتر هر جان که بدیده او چنین را   گفتا که که را کشم به زاری گفتمش که بنده کمین را…