دسته: مولانا

غزل شماره 183 ای دل رفته ز جا بازمیا به فنا ساز و در این ساز میا روح را عالم ارواح به است قالب از روح بپرداز میا اندر آبی که بدو زنده شد آب خویش را آب درانداز میا آخر عشق به از اول اوست تو ز آخر سوی آغاز میا تا فسرده نشوی…

غزل شماره 182   در میان عاشقان عاقل مبا خاصه در عشق چنین شیرین لقا   دور بادا عاقلان از عاشقان دور بادا بوی گلخن از صبا   گر درآید عاقلی گو راه نیست ور درآید عاشقی صد مرحبا   عقل تا تدبیر و اندیشه کند رفته باشد عشق تا هفتم سما   عقل تا…

غزل شماره 181   دل چو دانه ما مثال آسیا آسیا کی داند این گردش چرا   تن چو سنگ و آب او اندیشه‌ها سنگ گوید آب داند ماجرا   آب گوید آسیابان را بپرس کو فکند اندر نشیب این آب را   آسیابان گویدت کای نان خوار گر نگردد این که باشد نانبا  …