دسته: مولانا

شماره 259   پیش کش آن شاه شکرخانه را آن گهر روشن دردانه را   آن شه فرخ رخ بی‌مثل را آن مه دریادل جانانه را   روح دهد مرده پوسیده را مهر دهد سینه بیگانه را   دامن هر خار پر از گل کند عقل دهد کله دیوانه را   در خرد طفل دوروزه…

شماره 258   گر بنخسبی شبی ای مه لقا رو به تو بنماید گنج بقا   گرم شوی شب تو به خورشید غیب چشم تو را باز کند توتیا   امشب استیزه کن و سر منه تا که ببینی ز سعادت عطا   جلوه گه جمله بتان در شبست نشنود آن کس که بخفت الصلا…

شماره 257   لعل لبش داد کنون مر مرا آنچ تو را لعل کند مر مرا   گلبن خندان به دل و جان بگفت برگ منت هست به گلشن برآ   گر نخریدست جهان را ز غم مژده چرا داد خدا کاشتری   در بن خانه‌ست جهان تنگ و منگ زود برآیید به بام سرا…