دسته: مولانا

شماره 337   ببستی چشم یعنی وقت خواب است نه خوابت آن حریفان را جواب است   تو می‌دانی که ما چندان نپاییم ولیکن چشم مستت را شتاب است   جفا می‌کن جفاات جمله لطف است خطا می‌کن خطای تو صواب است   تو چشم آتشین در خواب می‌کن که ما را چشم و دل…

شماره 336   بده یک جام ای پیر خرابات مگو فردا که فی التأخیر آفات   به جای باده درده خون فرعون که آمد موسی جانم به میقات   شراب ما ز خون خصم باشد که شیران را ز صیادیست لذات   چه پرخونست پوز و پنجه شیر ز خون ما گرفتست این علامات  …

شماره 335   همه خوف آدمی را از درونست ولیکن هوش او دایم برونست   برون را می‌نوازد همچو یوسف درون گرگی‌ست کو در قصد خونست   بدرد زهره او گر نبیند درون را کو به زشتی شکل چونست   بدان زشتی به یک حمله بمیرد ولیکن آدمی او را زبونست   الف گشت‌ست نون…