دسته: مولانا

شماره 350   ز بعد وقت نومیدی امیدیست به زیر کوری اندر سینه دیدیست   نبینی نور چون دانی تو کوری سیه نادیده کی داند سپیدیست   قرین صد هزاران نقش و معنی نهان تصریف سلطان وحیدیست   که جنباننده این نقش و معنی‌ست چو بادی رقص‌های شاخ بیدیست   مشو نومید از دشنام دلدار…

شماره 349   مبر رنج ای برادر خواجه سختست به وقت داد و بخشش شوربختست   اگر چه باغ را نیمی گرفته‌ست ولیکن سخت بی‌میوه درختست   گشاده ابروست و بسته کیسه مشو غره که او را سیم و رختست   دو دستش را به تخته دوختستند چه سود ار خواجه بر بالای تختست  …

شماره 348   صدایی کز کمان آید نذیریست که اغلب با صدایش زخم تیریست   مؤثر را نگر در آب آثار کاثر جستن عصای هر ضریریست   پس لا تبصرونت تبصرونی‌ست بصر جستن ز الهام بصیریست   تو هر چه داری نه جویانش بودی طلب‌ها گوش گیری و بشیریست   چنان کن که طلب‌ها بیش…