دسته: مولانا

شماره 365   می‌دان که زمانه نقش سوداست بیرون ز زمانه صورت ماست   زیرا قفسی‌ست این زمانه بیرون همه کوه قاف و عنقاست   جویی‌ست جهان و ما برونیم بر جوی فتاده سایه ماست   این جا سر نکته‌ای‌ست مشکل این جا نبود ولیکن این جاست   جز در رخ جان مخند ای دل…

شماره 364   تا نقش خیال دوست با ماست ما را همه عمر خود تماشاست   آن جا که وصال دوستانست والله که میان خانه صحراست   وان جا که مراد دل برآید یک خار به از هزار خرماست   چون بر سر کوی یار خسبیم بالین و لحاف ما ثریاست   چون در سر…

شماره 363   چنان کاین دل از آن دلدار مستست ز خوف صاف ما آن یار مستست   خمارش نشکنم الا به خونم از این شادی دل غمخوار مستست   شفق وارم به هر صبحی به خون در که در هر صبح آن خون خوار مستست   مده پند و مبر خونم به گردن که…