دسته: مولانا

شماره 446 گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ست از عشق برنگردد آن کس که دلشده‌ست   مه نور می‌فشاند و سگ بانگ می‌کند مه را چه جرم خاصیت سگ چنین بده‌ست   کوهست نیست که که به بادی ز جا رود آن گله پشه‌ست که بادیش ره زده‌ست   گر قاعده است این…

شماره 445 این طرفه آتشی که دمی برقرار نیست گر نزد یار باشد وگر نزد یار نیست   صورت چه پای دارد کو را ثبات نیست معنی چه دست گیرد چون آشکار نیست   عالم شکارگاه و خلایق همه شکار غیر نشانه‌ای ز امیر شکار نیست   هر سوی کار و بار که ما میر…

شماره 444 ساقی بیار باده که ایام بس خوشست امروز روز باده و خرگاه و آتش است   ساقی ظریف و باده لطیف و زمان شریف مجلس چو چرخ روشن و دلدار مه وشست   بشنو نوای نای کز آن نفخه بانواست درکش شراب لعل که غم در کشاکش است   امروز غیر توبه نبینی…