دسته: مولانا

شماره 461 شاه گشادست رو دیده شه بین که راست باده گلگون شه بر گل و نسرین که راست   شاه در این دم به بزم پای طرب درنهاد بر سر زانوی شه تکیه و بالین که راست   پیش رخ آفتاب چرخ پیاپی کی زد در تتق ابر تن ماه به تعیین که راست…

شماره 460 عاشق آن قند تو جان شکرخای ماست سایه زلفین تو در دو جهان جای ماست   از قد و بالای اوست عشق که بالا گرفت و آنک بشد غرق عشق قامت و بالای ماست   هر گل سرخی که هست از مدد خون ماست هر گل زردی که رست رسته ز صفرای ماست…

شماره 459 ای مرده‌ای که در تو ز جان هیچ بوی نیست رو رو که عشق زنده دلان مرده شوی نیست   ماننده خزانی هر روز سردتر در تو ز سوز عشق یکی تای موی نیست   هرگز خزان بهار شود این مجو محال حاشا بهار همچو خزان زشتخوی نیست   روباه لنگ رفت که…