دسته: غزل

شماره 513 کیست در این شهر که او مست نیست کیست در این دور کز این دست نیست   کیست که از دمدمه روح قدس حامله چون مریم آبست نیست   کیست که هر ساعت پنجاه بار بسته آن طره چون شست نیست   چیست در آن مجلس بالای چرخ از می و شاهد که…

شماره 512 صبر مرا آینه بیماریست آینه عاشق غمخواریست   درد نباشد ننماید صبور که دل او روشن یا تاریست   آینه جویی‌ست نشان جمال که رخم از عیب و کلف عاریست   ور کلفی باشد عاریتیست قابل داروست و تب افشاریست   آینه رنج ز فرعون دور کان رخ او رنگی و زنگاریست  …

شماره 511 همچو گل سرخ برو دست دست همچو میی خلق ز تو مست مست   بازوی تو قوس خدا یافت یافت تیر تو از چرخ برون جست جست   غیرت تو گفت برو راه نیست رحمت تو گفت بیا هست هست   لطف تو دریاست و منم ماهیش غیرت تو ساخت مرا شست شست…