دسته: غزل

شماره 612 بگذشت مه روزه عید آمد و عید آمد بگذشت شب هجران معشوق پدید آمد   آن صبح چو صادق شد عذرای تو وامق شد معشوق تو عاشق شد شیخ تو مرید آمد   شد جنگ و نظر آمد شد زهر و شکر آمد شد سنگ و گهر آمد شد قفل و کلید آمد…

شماره 611 ای خفته شب تیره هنگام دعا آمد وی نفس جفاپیشه هنگام وفا آمد   بنگر به سوی روزن بگشای در توبه پرداخته کن خانه هین نوبت ما آمد   از جرم و جفاجویی چون دست نمی‌شویی بر روی بزن آبی میقات صلا آمد   زین قبله به یاد آری چون رو به لحد…

شماره 610 نان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شد آواره عشق ما آواره نخواهد شد   آن را که منم خرقه عریان نشود هرگز وان را که منم چاره بیچاره نخواهد شد   آن را که منم منصب معزول کجا گردد آن خاره که شد گوهر او خاره نخواهد شد   آن قبله…