دسته: غزل

شماره 624 هر ذره که بر بالا می‌نوشد و پا کوبد خورشید ازل بیند وز عشق خدا کوبد   آن را که بخنداند خوش دست برافشاند وان را که بترساند دندان به دعا کوبد   مستست از آن باده با قامت خم داده این چرخ بر این بالا ناقوس صلا کوبد   این عشق که…

شماره 623 عاشق شده ای ای دل سودات مبارک باد از جا و مکان رستی آن جات مبارک باد   از هر دو جهان بگذر تنها زن و تنها خور تا ملک ملک گویند تنهات مبارک باد   ای پیش رو مردی امروز تو برخوردی ای زاهد فردایی فردات مبارک باد   کفرت همگی دین…

شماره 622 جان پیش تو هر ساعت می‌ریزد و می‌روید از بهر یکی جان کس چون با تو سخن گوید   هر جا که نهی پایی از خاک بروید سر وز بهر یکی سر کس دست از تو کجا شوید   روزی که بپرد جان از لذت بوی تو جان داند و جان داند کز…