دسته: غزل

شماره 39   آه که آن صدر سرا می‌ندهد بار مرا می‌نکند محرم جان محرم اسرار مرا   نغزی و خوبی و فرش آتش تیز نظرش پرسش همچون شکرش کرد گرفتار مرا   گفت مرا مهر تو کو رنگ تو کو فر تو کو رنگ کجا ماند و بو ساعت دیدار مرا   غرقه جوی…

شماره 38   رستم از این نفس و هوا زنده بلا مرده بلا زنده و مرده وطنم نیست به جز فضل خدا   رستم از این بیت و غزل ای شه و سلطان ازل مفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا   قافیه و مغلطه را گو همه سیلاب ببر پوست بود پوست بود درخور مغز شعرا…

شماره 37   یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا   نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی سینه مشروح تویی بر در اسرار مرا   نور تویی سور تویی دولت منصور تویی مرغ که طور تویی خسته به منقار مرا   قطره تویی بحر تویی لطف…