دسته: غزل

شماره 730 اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند کره تند فلک را هر سحرگه زین کنند   چون بتازند آسمان هفتمین میدان شود چون بخسپند آفتاب و ماه را بالین کنند   ماهیانی کاندرون جان هر یک یونسیست گلبنانی که فلک را خوب و خوب آیین کنند   دوزخ آشامان جنت بخش روز…

شماره 729 اینک آن جویی که چرخ سبز را گردان کند اینک آن رویی که ماه و زهره را حیران کند   اینک آن چوگان سلطانی که در میدان روح هر یکی گو را به وحدت سالک میدان کند   اینک آن نوحی که لوح معرفت کشتی اوست هر که در کشتیش ناید غرقه طوفان…

شماره 728 دشمن خویشیم و یار آنک ما را می‌کشد غرق دریاییم و ما را موج دریا می‌کشد   زان چنین خندان و خوش ما جان شیرین می‌دهیم کان ملک ما را به شهد و قند و حلوا می‌کشد   خویش فربه می‌نماییم از پی قربان عید کان قصاب عاشقان بس خوب و زیبا می‌کشد…