دسته: غزل

غزل شماره 115   ای جان و قوام جمله جان‌ها پر بخش و روان کن روان‌ها   با تو ز زیان چه باک داریم ای سودکن همه زیان‌ها   فریاد ز تیرهای غمزه وز ابروهای چون کمان‌ها   در لعل بتان شکر نهادی بگشاده به طمع آن دهان‌ها   ای داده به دست ما کلیدی…

غزل شماره 114   اندر دل ما تویی نگارا غیر تو کلوخ و سنگ خارا   هر عاشق شاهدی گزیدست ما جز تو ندیده‌ایم یارا   گر غیر تو ماه باشد ای جان بر غیر تو نیست رشک ما را   ای خلق حدیث او مگویید باقی همه شاهدان شما را   بر نقش فنا…

غزل شماره 113   ای مطرب دل برای یاری را در پرده زیر گوی زاری را   رو در چمن و به روی گل بنگر همدم شو بلبل بهاری را   دانی چه حیات‌ها و مستی‌هاست در مجلس عشق جان سپاری را   چون دولت بی‌شمار را دیدی بسپار بدو دم شماری را   ای…