دسته: غزل

غزل شماره 121   چون خانه روی ز خانه ما با آتش و با زبانه ما   با رستم زال تا نگویی از رخش و ز تازیانه ما   زیرا جز صادقان ندانند مکر و دغل و بهانه ما   اندر دل هیچ کس نگنجیم چون در سر اوست شانه ما   هر جا پر…

غزل شماره 120   تا چند تو پس روی به پیش آ در کفر مرو به سوی کیش آ   در نیش تو نوش بین به نیش آ آخر تو به اصل اصل خویش آ   هر چند به صورت از زمینی پس رشته گوهر یقینی   بر مخزن نور حق امینی آخر تو به…

غزل شماره 119   برخیز و صبوح را بیارا پرلخلخه کن کنار ما را   پیش آر شراب رنگ آمیز ای ساقی خوب خوب سیما   از من پرسید کو چه ساقیست قندست و هزار رطل حلوا   آن ساغر پرعقار برریز بر وسوسه محال پیما   آن می که چو صعوه زو بنوشد آهنگ…