دسته: غزل

شماره 224   چه خیره می‌نگری در رخ من ای برنا مگر که در رخمست آیتی از آن سودا   مگر که بر رخ من داغ عشق می‌بینی میان داغ نبشته که نحن نزلنا   هزار مشک همی‌خواهم و هزار شکم که آب خضر لذیذست و من در استسقا   وفا چه می‌طلبی از کسی…

شماره 223   کجاست مطرب جان تا ز نعره‌های صلا درافکند دم او در هزار سر سودا   بگفته‌ام که نگویم ولیک خواهم گفت من از کجا و وفاهای عهدها ز کجا   اگر زمین به سراسر بروید از توبه به یک دم آن همه را عشق بدرود چو گیا   از آنک توبه چو…

شماره 222   رویم و خانه بگیریم پهلوی دریا که داد اوست جواهر که خوی اوست سخا   بدان که صحبت جان را همی‌کند همرنگ ز صحبت فلک آمد ستاره خوش سیما   نه تن به صحبت جان خوبروی و خوش فعل‌ست چه می‌شود تن مسکین چو شد ز جان عذرا   چو دست متصل…